روز جهانی زن فرصتی برای دفاع از حقوق از دست رفته زنان کشمیری

روز جهانی زن فرصتی برای دفاع از حقوق از دست رفته زنان کشمیری

در روز جهانی زن، یک مدافع حقوق بشر کشمیری از جامعه جهانی خواست تا در کشمکش های سه دهه ای که در کشمیر اشغالی در جریان است، متوجه حقوق زنان کشمیری شوند که سنگین ترین بار را به دوش کشیده اند.

احسن اونتو، رئیس مجمع بین المللی حقوق بشر جامو و کشمیر، در نامه ای خطاب به شورای امنیت سازمان ملل، دادگاه بین المللی، کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل و اتحادیه اروپا، نمونه ای از مشکلات زنان کشمیری را مطرح کرد.

اونتو گفت که جهان تا حد زیادی نسبت به رنج زنان کشمیری بی توجه بوده است. زنان کشمیری مورد تجاوز، کشته و زندانی شدن قرار گرفته اند. آنها همچنین بار مردان خود را که کشته، معلول، زندانی یا تحت محرومیت اجباری قرار گرفته اند، به دوش می کشند. رنج آنها تصادفی نیست بلکه در نتیجه یک سیاست سرکوب صدای آزادی  است.

داستان زنان کشمیری مورد ظلم دولت هند در کشمیر اشغالی

در نامه احسن اونتو به داستان های چند تن از زنان کشمیری که پسران یا شوهرانشان کشته یا زندانی شده اند اشاره شده است.

در ابتدا، اونتو به داستان رفیقه بیگم، همسر ایاز اکبر، رهبر طرفدار آزادی، اشاره کرد و گفت این زن کشمیری از سرطان مرحله چهار رنج می برد.

اونتو در نامه خود به ارگان های جهانی از رفیقه نقل قول کرده است: من هر وقت می توانم بمیرم. می خواهم شوهرم را قبل از آن ببینم. ما سختی های زیادی دیده ایم. دخترم طلاق گرفت. پسرانم برای امرار معاش تلاش می کنند. شوهرم به اتهامات جعلی و تنها  برای اعتقادات سیاسی خود توسط سازمان تحقیقات ملی هند (NIA) زندانی شد. من اغلب (نخست وزیر هند ، نارندرا) مودی را می بینم که تصاویر دیدار خود با مادرش را ارسال می کند. آیا شوهر من نمی تواند ببیند چه اتفاقی برای خانواده اش می افتد؟

رفیقه از دولت هند خواسته است تا جسد پسرش، اطهر وانی را که نیروهای هندی ادعا می کنند یک شبه نظامی کشته شده در جنگ است، را پس دهند. پسر این زن کشمیری در دسامبر در سریناگر به همراه دو جوان دیگر از جنوب کشمیر کشته شدند. خانواده های متوفی گفته اند که این سه نفر در یک درگیری مسلحانه کشته شده اند و آنها هیچ ارتباطی با شبه نظامیان نداشته اند. درد از دست دادن یک پسر غیر قابل تحمل است. من دیگر نمی خواهم زندگی کنم. آنها همچنین بدن او را دزدیده اند. بگذارید حداقل بدن او را به مادرش برگردانند. او بی گناه بود.

معروفا مهراج کالوال، مادر چهار فرزند، یکی دیگر از زنان کشمیری مورد ظلم واقع شده است. وی به آنتو گفت که پس از دستگیری همسرش مهرج الدین کالوال، رهبر طرفدار آزادی، در ژوئیه 2017 دچار افسردگی شد. او ادامه داد: چهار دختر من (7 تا 21 سال) افسرده هستند. آنها می خواهند پدرشان را ببینند. اقوام ما در این شرایط سخت به ما کمک می کردند. اما این نمی تواند برای همیشه ادامه داشته باشد. وقتی او آزاد بود، ما همیشه ترس داشتیم که دستگیر شود. حالا که او در زندان است، ما از زندگی او می ترسیم.

فیصل پسر نوجوان اخترا یکی دیگر از زنان کشمیری به آنتو گفت که مادرش به سختی از خانه بیرون می رود و کمتر صحبت می کند. او در شوک است. از زمانی که پدرش  گم شده است. خانواده ما از بین رفته است. این یک انتقام جویی سیاسی علیه پدر من است. ما خواستار عدالت هستیم. جهان باید مداخله کند.

گفتنی است حبس کشمیری ها در زندان های خارج از جامو و کشمیر دیدار خانواده های آنان را با خویشاوندانشان دشوار و پرهزینه کرده است و این فشار بر زنان کشمیری دو چندان است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *