چرا کشمیری ها، روز استقلال هند را روز سیاه می خوانند؟

در چند سال گذشته مردم جامو و کشمیر اشغالی، پانزدهم آگوست، روز استقلال هند را با نام روز سیاه می خوانند. برای این کار کشمیری ها دلایل بسیار موجهی دارند.

با اعلام روز استقلال هند به عنوان یک روز سیاه، مردم کشمیر اشغالی می خواهند سیاست های ظالمانه و ناعادلانه دولت های پی در پی هند را برجسته کنند. دولت هایی که از طریق آنها منطقه جامو و کشمیر در اکتبر 1947 به طور ناعادلانه توسط هند اشغال شد. هند تمام قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد را در خصوص این منطقه نقض کرده است.

به عبارت دیگر، کشمیری ها  15 آگوست یا روز استقلال هند را به عنوان یک روز سیاه در نظر می گیرند تا به جهانیان نشان دهند که حاکمان هند، به ویژه دولت BJP به رهبری مودی، لیاقت ندارند که یک کشور مستقل مانند هند برای اداره داشته باشند.

نگاهی به تاریخ اشغال کشمیر توسط نظامیان هندی از روز استقلال هند و پاکستان

در زمان استقلال پاکستان و هند در آگوست 1947، مردم جامو و کشمیر خواستار پیوستن به عنوان یک ایالت به پاکستان طبق فرمول تقسیم بندی بودند. با این حال، هند ارتش خود را به جامو و کشمیر در 27 اکتبر 1947 اعزام کرد و بخش عمده ای از آن را تصرف کرد. اقدامی که منجر به جنگ با پاکستان شد.

در 1 ژانویه 1948، بر اساس ماده 35 منشور سازمان ملل، هند اختلاف کشمیر را به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع داد. در 21 آوریل 1948، شورای امنیت سازمان ملل، قطعنامه 47 را تصویب کرد که خواستار آتش بس شد و تصمیم گرفت که الحاق کشمیر به دولت پاکستان یا هند از طریق همه پرسی بی طرف انجام می شود.

این قطعنامه همچنین به UNCIP دستور می دهد تا از شبه قاره دیدن کرده و میانجیگری و تسهیلات لازم برای برگزاری همه پرسی انجام شود. اما در سالهای بعد، هند تمام تلاش های شورای امنیت و UNCIP را برای برگزاری همه پرسی به دنبال بهانه های مختلف خنثی کرد. زیرا هند می دانست که اگر همه پرسی بی طرفانه برگزار شود، جمعیت اکثریت مسلمان جامو و کشمیر به الحاق به پاکستان رای می دهند.

آغاز مبارزات راه آزادی کشمیری ها در برابر نظامیان هندی

از سال 1989، مردم جامو و کشمیر اشغالی مبارزه مسالمت آمیز خود را برای آزادی آغاز کرده اند و هند بیش از 700000 نیروی امنیتی را برای درهم شکستن مبارزه آزادی مستقر کرده است. نیروهای امنیتی مرتکب نقض گسترده منابع انسانی و نسل کشی در دره کشمیر شده اند

به گزارش سرویس رسانه های کشمیر (KMS) ، از سال 1989 ، حدود 100000 کشمیری توسط نیروهای اشغالگر هند در کشمیر تحت اشغال هند کشته شده اند. از این تعداد، بیش از 7،120 نفر در بازداشتگاه های هند کشته شده اند. 109.200 سازه تخریب شده است. 22،896 زن بیوه شده اند، 107،754 کودک یتیم شده اند و بیش از 11،110 زن توسط نیروهای اشغالگر هند مورد تجاوز و تجاوز گروهی قرار گرفته اند. تا ژانویه 2019 ، 8500 جوان کشمیری بر اثر شلیک گلوله زخمی شده اند. از این تعداد ، 207 نفر از یک چشم کور شده اند. در حالی که 130 نفر به طور کامل نابینا شده اند.

افزایش نظامیان هند به بیش از 1100000 برای سرکوب اعتراض کشمیری ها

در 5 آگوست 2019 ، دولت مودی ماده 35-A و 370 قانون اساسی هند را لغو کرد و خودمختاری جامو و کشمیر را از آنان سلب کرد.  از سوی دیگر هند منطقه مورد مناقشه اعلام شده از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد را به بخش جدایی ناپذیر خود تبدیل کرده و آن ایالت را به دو قلمرو تقسیم کرده است. این امر نقض کامل قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد در مورد کشمیر می باشد.

محکومیت ظلم بی پایان و خشونت هند در کشمیر اشغالی

برای پیشگیری از هر گونه واکنش و اعتراض کشمیری ها، هند تعداد نیروهای امنیتی خود را از 700000 نفر به بیش از 1100000 نفر افزایش داده است. همچنین محدودیت/منع رفت و آمد در دره کشمیر را متوقف کرده و خدمات اینترنت در کشمیر نیز مسدود شده است. هند تمامی رهبران/ جوانان کشمیری را دستگیر و زندانی کرده است و نیروهای هندی مشغول انجام نسل کشی در دره کشمیر هستند.

بدین ترتیب با توجه به سناریوی تلخ فوق، می توان نتیجه گرفت که مردم جامو و کشمیر کاملا حق دارند روز استقلال هند را به عنوان یک روز سیاه در نظر بگیرند. زیرا حاکمان هند، به ویژه رهبران رژیم BJP تحت رهبری مودی، واقعاً لیاقت حکومت بر چنین کشور بزرگی ندارند. به خصوص که آنها جامو و کشمیر را برخلاف میل مردم آن و همچنین بر خلاف  قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد در مورد کشمیر، به صورت غیر قانونی اشغال کرده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *